wtorek, 7 sierpnia 2012

List pierwszy


                                             Kochany Harry,

  Każdy dzień w tym ośrodku ciągnie się w nieskończoność. Muszę chodzić na terapię, a potem siedzieć długie godziny w samotności, dla wyciszenia się. Chwilami nie wytrzymuję i wrzeszczę, walę pięściami o ściany, ale to nie daje nic, poza jeszcze większą wściekłością.
    Pamiętam, jak przychodziliście do mnie codziennie by mnie wspierać. Teraz Was nie ma. Powoli zapominam, jak wyglądacie. Nie pozwalają mi tu trzymać Waszych zdjęć, czy czegokolwiek. Nie mogę mieć żadnych swoich rzeczy.
    Czy kiedykolwiek mi wybaczycie? Czy wybaczycie mi to, że Was okłamywałam? Bardzo tego żałuję, ale nie potrafię cofnąć czasu i tego naprawić. To się po prostu stało. Nałóg jest silniejszy od człowieka.
    Po południu, po mojej ostatniej rozmowie z terapeutą, daje mi kartkę, pióro i zamyka w małym, białym pomieszczeniu. Zostaję kompletnie sama i to ode mnie zależy, co zrobię. Przez pierwsze dni siedziałam skulona w rogu, i tępo wpatrywałam się w światło nade mną. Przez kolejne dni uznałam, że jeśli nie mogę z Wami porozmawiać, to wyleję wszystko na papier. Wzięłam więc do ręki pióro, i zaczęłam kreślić na kartce słowa, które choć po części opiszą to, co czuję.
    Chcieliście zabrać mnie ze sobą w trasę, pamiętacie? Mam nadzieję że uda się nam, kiedy w końcu stąd wyjdę. Jednak kiedy to nastąpi? Za dużo czekania. Marnuję tyle czasu, tyle życia.. nie wiem już, jak wygląda świat poza murami tego więzienia. Pokazują nam czasem na zajęciach zdjęcia drzew, zwierząt, ludzi.. ale wiesz, że to nie to samo.
    Kiedyś, jak jeszcze mnie odwiedzałeś, przekazałeś mi książkę. Była z dedykacją dla mnie, to pamiętam, ale kiedy tylko wyszedłeś, zabrano mi ją i wyrzucono do schowka, do którego nikt nie ma dostępu. Kilka razy pytałam ich o nią, ale nie chcieli nic powiedzieć. Może kiedyś opowiesz mi, o czym była? Jestem bardzo ciekawa.
    Boję się, że niedługo zapomnę, jak się czyta..

                                                                                                       Nadia

5 komentarzy:

  1. @RealAgataP :D I want moreeee.!! :D

    OdpowiedzUsuń
  2. Zaskoczyłaś mnie. Jestem głodna następnych i następnych. Ciekawa jak się rozwinie akcja zapraszam również na moje blogi. Jakikolwiek czas poświęcony na ich czytanie jest dla mnie nagrodą. Pisz następne! ;)

    http://www.right-through-my-eyes.blogspot.com/
    http://the-most-unexplored-interior.blogspot.com/
    http://youallinwhite.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Zapowiada się nieziemsko! Ze zniecierpliwieniem czekam na więcej, bo ten tajemniczy wstęp intryguje coraz bardziej... <3
    Pozdrawiam i całuję!
    @PolandDesires1D

    OdpowiedzUsuń
  4. Jeden dzień a już jestem spragniona kolejnego odcinka!!! BŁAGAM!!! :)

    @PolandDesires1D

    OdpowiedzUsuń